نکاتی در خصوص مرحله زبان بیانی کودک
علی اصغر عاملی علی اصغر عاملی
اخبار و مقالات > تعليم و تربيت 08 آذر 1396

نکاتی در خصوص مرحله زبان بیانی کودک

مرحله زبان بیانی کودک از جمله مراحل مهم در آموزش و تقویت زبان آموزی کودک است که در مطالب گذشته به تفصیل در خصوص آن صحبت کردیم. در این مطلب برآنیم تا نکات تکمیلی دیگری در این زمینه بیان نماییم.

  • به منظور ایجا انگیزه و توشیق برای صحبت کردن، در شروع آموزش هر مطلب یا فعالیت، ادای کلمات و جملات به هر شکلی (اگرچه غلط) از کودک پذیرفته می شود و به تدریج اشتباهات اصلاح می شود.
  • کودکانی که به دلیل نقص در اندام تکلمی دچار اشکال هستند، احتیاج به تمرین های خاصی دارند که توسط متخصص گفتار درمانی انجام می گیرد.
  • بایستی از کلمات و جملات در موقعیت های مناسب و معنی دار استفاده کنیم. به عبارت دیگر کلمه و یا جمله در موقعیت های واقعی و یا هنگام بازی بیان گردد و از ادای کلمات و جملات به صورت مجرد خودداری شود. به عنوان مثال کلمه مهربان را در موقعیت مناسبی به کار برد تا کودک مفهوم آن را بفهمد و بهتر است وقتی کودکی کاری را انجام داد که نشان دهنده این صفت می باشد به کودک گفته شود: "آن کودک مهربان است." و یا در هوای ابری باید مفهوم ابر را آموزش داد و ...
  • داشتن انگیزه اهمیت به سزایی برای تکلم دارد. بنابراین برای اینکه کودک را وادار به حرف زدن کنیم باید در وی ایجاد انگیزه کنیم. مثلا وقتی می خواهیم کودکی را به پارک ببریم حتما از او بپرسیم کجا می خواهد برود. چه کار می خواهد بکند و ... کودک باید بداند اگر پاسخ ندهد او را به پارک نخواهیم برد و به این طریق از انگیزه رفتن به پارک برای بیان و ادای کلمات استفاده می شود.
  • برخی از کودکان به دلیل عدم اعتماد به نفس از صحبت کردن خودداری می کنند. ایجاد شرایطی که بتوان در کودک اعتماد به نفس به وجود آورد، اقدام مفیدی در جهت تکلم او است. به عبارت دیگر باید شرایطی ایجاد نمود که کودک به راحتی و بدون هراس و واهمه آنچه را می خواهد بیان نماید و این کار او مورد تشویق قرار گیرد. بدیهی است در صورت تکرار این عمل کودکی که اعتماد به نفس ندارد می تواند به راحتی صحبت کند.